Saturday, April 17, 2021

विसावा- गजानन देशमुख

 ही रात्रही सरावी, 

तो सूर्यही उगावा, 

स्वप्नांत मांडलेला, 

तो खेळ सत्य व्हावा.. 

तू मोहरून यावे, 

मज गंध जाणवावा, 

मी गीत तेच गावे, 

तू अर्थ पांघरावा...

तू सुस्वरूप ल्यावे, 

मी रंगहीन व्हावे, 

मग मात्र भावनांचा

मेळ ही बसावा... 

 बरसून तूच यावे, 

मी विरघळून जावे, 

मातीस आपला तो, 

गंध प्राप्त व्हावा...

तू एकटे बसावे, 

गाली कधी रूसावे, 

घटका भरामधे तो, 

राग दूर व्हावा.. 

क्षणभर कधी चिडावे, 

रागात ओरडावे, 

त्या ओरड्यात पुन्हा, 

सूर आपला जुळावा... 

या स्वप्नपूर्ततेची, 

मी कामना करावी, 

ही आस का म्हणोनी, 

माझ्या मनी उरावी, 

निष्ठुर नियतीला , 

का दया न यावी, 

वियोग आपला गे, 

काहूनी घडावा...

मी चित्र रंगवितो,

शून्यात पाहताना, 

डोळे मिटून घेतो, 

संसार थाटताना, 

नंतर भल्या पहाटे, 

अलवार जाग येते, 

मग आठवांमधे तुझ्या मी, 

घेतो जरा विसावा...

 ही रात्रही सरावी, 

तो सूर्यही उगावा, 

स्वप्नांत मांडलेला, 

तो खेळ सत्य व्हावा.. 

gajanansanjaydeshmukh©

18/04/2021